Archives for Ignacy Łukasiewicz category

Jan Łukasiewicz

Posted on lut 14, 2010 under Ignacy Łukasiewicz | No Comment

Profesor Jan Łukasiewicz (urodzony 21 grudnia 1878 we Lwowie, zmarł 13 lutego 1956 w Dublinie) – był polskim logikiem, filozofem i matematykiem. Nauczany podziemnie Jan tytuł profesora zdobył na uczelniach we Lwowie i Warszawie. Miedzy innymi dzięki niemu powstała polska szkołą matematyczna (tak zwana szkoła lwowsko-warszawska). Rozwój logiki z Polsce zapoczątkowała jego praca: „O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa”. Był autorem pierwszego nieklasycznego rachunku logicznego (logiki trójwartościowej), dzięki któremu powstała logika rozmyta, logika probabistyczna i logika modalna. Łukasiewicz zapoczątkował trzy znaczenia sprzeczności: ontologiczne (mówiąca o tym, iż żaden przedmiot nie może posiadać i nie posiadać tej samej cechy), logiczne (twierdzącej, że dwa sądy, z których jeden tę właśnie cechę przedmiotowi przyznaje, jakiej mu drugi odmawia, nie mogą być zarazem prawdziwe) oraz psychologiczne (tłumaczącej, iż dwa przekonania, którym odpowiadają sądy sprzeczne, nie mogą istnieć zarazem w tym samym umyśle).

Małgorzata Łukasiewicz

Posted on lut 11, 2010 under Ignacy Łukasiewicz | No Comment

Małgorzata Łukasiewicz ( urodzony 21 maja 1948 r. w Warszawie) nasi pseudonim „Magdalena Górka”. Jest krytykiem literackim, a także tłumaczem literatury pięknej. Za swoje działania otrzymała kilka nagród: nagrodę Pro Helvetia (Szwajcaria) w 1989 roku, nagrodę fundacji Boscha (RFN) w roku 1991 oraz nagrodę PEN Clubu za twórczość przekładową otrzymaną w 1993 roku. Przełożyła takie utwory jak: Georg Simmel, Socjologia (1975), Hans-Georg Gadamer, Rozum-słowo-dzieje (1979), Jürgen Habermas, Teoria i praktyka (1979), Robert Walser, Rodzeństwo Tonner (1984), Heinrich Böll, Opiekuńcze oblężenie (1986), Hermann Hesse, Siddhartha (1988), Hermann Hesse, W słońcu dawnych dni (1988), Ferdinand Tönnies, Wspólnota i stowarzyszenie (1988), Richard Wagner, Pierścień Nibelungów (1988-1989), Robert Walser, Jakub von Gunten (1988), Patrick Süskind, Pachnidło (1990; liczne wznowienia), Robert Walser, Przechadzka (1990), Theodor W. Adorno i Max Horkheimer, Dialektyka oświecenia (1995), W.G. Sebald, Czuję. Zawrót głowy (1998), Theodor W. Adorno, Minima Moralia (1999), Jürgen Habermas, Filozoficzny dyskurs nowoczesności, Hermann Hesse, Tomasz Mann, Korespondencja, Fryderyk Nietzsche, Radosna wiedza (2008). Sama napisała między innymi Robert Walser oraz Rubrykę pod różą.

Destylacja ropy naftowej

Posted on gru 05, 2009 under Ignacy Łukasiewicz, Łukasiewicz | No Comment

Ignacy Łukasiewicz był pionierem w Europie, jeśli chodzi o przemysł naukowy. Gdy skończył cztery klasy rzeszowskiego gimnazjum podjął praktykę z aptece w Łańcucie, ze względu na brak funduszy na dalsze kształcenie. Walcząc pod godłem Orła Białego został aresztowany a następnie zwolniony w Lwowie. Tam zatrudnił się w aptece P. Mikolascha. Miał dobre relacje z właścicielem, który dzięki wstawiennictwu wstawił się za niego umożliwiając mu tym studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku farmaceutycznym. Rok 1852 to wyjazd do Wiednia w celu uzyskania tytuł magistra farmacji. W tym też to roku po raz pierwszy przeprowadził destylację ropy naftowej, czego skutkiem było wydzielenie się nafty. Mając paliwo Ignacy postanowił skonstruować lampę naftową, co udało mu się rok później. Małą ilość funduszy zniszczył plany rozpowszechnienie wynalazku poza Galicję. Równorzędnie z Łukasiewiczem destylacje ropy przeprowadził Abraham Gesner, jednak to Polak był niekwestionowanym przez nikogo konstruktorem lampy naftowej.