Łukasiewicz

Antoni Łukasiewicz

Sat, 09 Oct 2010 01:29:28 +0000

Antoni Łukasiewicz to polskie zawodnik grający z piłkę nożną na pozycji obrońcy. Mierzący 188 centymetrów wzrostu Antoni waży 80 kilogramów. Urodzony 26 czerwca 1983 roku w Warszawie. Jego obecnym klubem jest Śląsk Wrocław gdzie w sezonie 2008-2009, a dokładniej 12 grudnia w meczu przeciwko jego macierzystym klubie – Polonia Warszawa strzelił jedną, jedyną w swojej karierze bramkę, która ostatecznie przesadziła o wygranej Śląska. Swój debiutancki mecz rozegrał we wrześniu 2002 roku właśnie w barwach Polonii Warszawy, której jest wychowankiem. Ich przeciwnikiem był wówczas Ruch Chorzów. W reprezentacji Polski zadebiutował 14 grudnia 2008, która wtedy dowodzona była przez Leo Beenhakkera, którego po latach porażek zastąpił Franciszek Smuda. Grzegorz Krychowiak zmienił wtedy Łukasiewicza po 56 minutach meczu z reprezentacją Serbii. Wieloletni kapitan młodzieżowej reprezentacji Polski szkolił zawodników od 15 do 21 lat. Występował także na mistrzostwach Europy w Izraelu w 1999 roku, gdzie zawodnicy grający musieli mieć poniżej 16 lat.

Biografia Ignacego Łukasiewicza

Thu, 05 Aug 2010 20:10:41 +0000

Ignacy narodził się w Zadusznikach w ormiańskiej szlacheckiej rodzinie inteligenckiej. Był synem Józefa, który niegdyś walczył pod kierownictwem Kościuszki. W roku 1830 jego rodzina przeniosła się do Rzeszowa gdzie Ignacy rozpoczął naukę w tamtejszym gimnazjum. Potem miał praktyki w aptece Antoniego Swobody znajdującej się w Łańcucie, a potem działał w organizacjach demokratyczno-niepodległościowym. Przez to znalazł się na liście podejrzanych. Rok 1840 to zdanie egzaminu co mu pozwoliło na awans na pomocnika aptekarskiego, którym został u Edwarda Hübla. Kilka lat później został agentem Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego na Rzeszów czego skutkiem było jego aresztowanie. Wkrótce został wypuszczony i zaprzestał działalności konspiracyjnej. Dyplom magistra farmacji uzyskał na Uniwersytecie Wiedeńskim 30 lipca 1852 roku. Dwa lata później wrócił do Lwowa i apteki Mikolascha. Następnego roku udała mu się destylacja ropy naftowej. 7 stycznia 1882 zmarł z powodu ciężkiego zapalenia płuc, a pogrzebano go na cmentarzu w Zręcinie.

Jacek Łukasiewicz

Thu, 27 May 2010 20:21:57 +0000

Jacek Łukasiewicz (urodzony w 1934 roku we Lwowie) jest polskim poetą, historykiem literatury, krytykiem literacki, a także profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Powszechną oraz średnią szkolę ukończył w Lesznie, studia polonistyczne zdał we Wrocławiu (kształcił się tam w latach 1951 – 1955), a tematem jego pracy magisterskiej była poezja Jana Kochanowskiego, w której na seminarium pomagał mu profesor Tadeusz Mikulski. Polska tradycja poezji stosowanej w liryce współczesnej była pracą rozprawą doktorską, którą napisał w roku 1972, a dzięki pracy na podstawie pracy Mieczysława Jastruna „Spotkania w czasie” stał sie doktorem habilitowanym. Soja współpracę prowadzi w wieloma pismami, między innymi z Arkuszem, Akcentem, Tygodnikiem Powszechnym, a także Odrą. Swój talent liryczny pokazał się w zbiorach: Moje i twoje (1959), Zabawy zimowe (1968), Podróże (1976), Czas nie dopełniony (1998) . Jacek jest laureatem Nagrody Literackiej PEN-Clubu i Nagrody im. Kazimierza Wyki za całokształt twórczości krytycznej i eseistycznej.

Pomniki Ignacego Łukasiewicza

Sat, 03 Apr 2010 22:59:28 +0000

Pomniki Ignacego Łukasiewicza są dość liczne w Polsce, między innymi znajdują się one w: Bóbrówce (przed domem zamieszkiwanym ówcześnie przez Władysława Kandefera znajduje się popiersie Łukasiewicza na cokole, Chorówce gdzie pomnik wniesiono w roku 1779, Orlicach przy ulicach: ulicy Legionów, Ignacy jest tam jedną z postaci Pomnika Tysiąclecia, skrzyżowanie ulicy Węgierskiej i Kościuszki w miejscu zapalenia pierwszej na świecie lampy naftowej ,ulicy Wyszyńskiego przed wejściem do Zespołu Szkół Nr 1, ulicy Kościuszki, oraz na rynku, na budynku tamtejszego ratusza. Na Rynku w Jaśle znajduje się tablica upamiętniająca Polaka, a Krakowie przed budynkiem „NAFTA” na ulicy Lubicza. Także Krosno na placu Konstytucja 3 Maja czci Łukasiewicza przedstawiając tam jego całą postać w prawej rękę trzymająca jego największy wynalazek – lampę naftową. Inne miejsca kultu Ignacego to: Płock, Lwów, Rzeszów, a także Zielona Góra. W 1983 roku została wybita miedzioniklową monetę obiegową o nominale 50 zł z umieszczonym wizerunkiem Ignacego Łukasiewicza.

Maciej Łukasiewicz

Mon, 08 Mar 2010 12:24:02 +0000

Maciej Łukasiewicz (urodzony 8 marca 1941 w Warszawie, zmarł 15 sierpnia 2005 w Krakowie) był dziennikarzem i publicystą polskiego pochodzenia. Przez wiele lat był mocno związane z dziennikiem „Rzeczpospolita”, tuż po tym ja na Uniwersytecie Warszawskim zdał archeologię śródziemnomorską. Jako dziennikarz w swoich pierwszych pracach zadebiutował w gazetach „Wiedza i Życie”, potem w prasie Stronnictwa Demokratycznego, między innymi „Tygodniku Demokratycznym” oraz „Kurierze Polskim”. Gdy w Polsce ogłoszono stan wojenny został wydalony pracy po negatywnej ocenie jego działań i tekstów w gazetach, do których pisał swoje artykuły. Oprócz tego młody Maciej zajmował się poezją. Nie poddał się jednak i jako współzałożyciel rozpoczął pracę w „poradniku Sprzedawcy Żywności”, a od 1983 roku był zatrudniony w spółdzielni „Agencja Omnipress”, która założona została przez dziennikarzy, których wraz z Łukasiewiczem wyrzucony z pracy podczas weryfikacji prac dziennikarskich. W roku 1989 został mianowany zastępcą redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej”.

Jan Łukasiewicz

Sun, 14 Feb 2010 22:06:15 +0000

Profesor Jan Łukasiewicz (urodzony 21 grudnia 1878 we Lwowie, zmarł 13 lutego 1956 w Dublinie) – był polskim logikiem, filozofem i matematykiem. Nauczany podziemnie Jan tytuł profesora zdobył na uczelniach we Lwowie i Warszawie. Miedzy innymi dzięki niemu powstała polska szkołą matematyczna (tak zwana szkoła lwowsko-warszawska). Rozwój logiki z Polsce zapoczątkowała jego praca: „O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa”. Był autorem pierwszego nieklasycznego rachunku logicznego (logiki trójwartościowej), dzięki któremu powstała logika rozmyta, logika probabistyczna i logika modalna. Łukasiewicz zapoczątkował trzy znaczenia sprzeczności: ontologiczne (mówiąca o tym, iż żaden przedmiot nie może posiadać i nie posiadać tej samej cechy), logiczne (twierdzącej, że dwa sądy, z których jeden tę właśnie cechę przedmiotowi przyznaje, jakiej mu drugi odmawia, nie mogą być zarazem prawdziwe) oraz psychologiczne (tłumaczącej, iż dwa przekonania, którym odpowiadają sądy sprzeczne, nie mogą istnieć zarazem w tym samym umyśle).

Małgorzata Łukasiewicz

Thu, 11 Feb 2010 09:51:38 +0000

Małgorzata Łukasiewicz ( urodzony 21 maja 1948 r. w Warszawie) nasi pseudonim „Magdalena Górka”. Jest krytykiem literackim, a także tłumaczem literatury pięknej. Za swoje działania otrzymała kilka nagród: nagrodę Pro Helvetia (Szwajcaria) w 1989 roku, nagrodę fundacji Boscha (RFN) w roku 1991 oraz nagrodę PEN Clubu za twórczość przekładową otrzymaną w 1993 roku. Przełożyła takie utwory jak: Georg Simmel, Socjologia (1975), Hans-Georg Gadamer, Rozum-słowo-dzieje (1979), Jürgen Habermas, Teoria i praktyka (1979), Robert Walser, Rodzeństwo Tonner (1984), Heinrich Böll, Opiekuńcze oblężenie (1986), Hermann Hesse, Siddhartha (1988), Hermann Hesse, W słońcu dawnych dni (1988), Ferdinand Tönnies, Wspólnota i stowarzyszenie (1988), Richard Wagner, Pierścień Nibelungów (1988-1989), Robert Walser, Jakub von Gunten (1988), Patrick Süskind, Pachnidło (1990; liczne wznowienia), Robert Walser, Przechadzka (1990), Theodor W. Adorno i Max Horkheimer, Dialektyka oświecenia (1995), W.G. Sebald, Czuję. Zawrót głowy (1998), Theodor W. Adorno, Minima Moralia (1999), Jürgen Habermas, Filozoficzny dyskurs nowoczesności, Hermann Hesse, Tomasz Mann, Korespondencja, Fryderyk Nietzsche, Radosna wiedza (2008). Sama napisała między innymi Robert Walser oraz Rubrykę pod różą.

Destylacja ropy naftowej

Sat, 05 Dec 2009 16:49:18 +0000

Ignacy Łukasiewicz był pionierem w Europie, jeśli chodzi o przemysł naukowy. Gdy skończył cztery klasy rzeszowskiego gimnazjum podjął praktykę z aptece w Łańcucie, ze względu na brak funduszy na dalsze kształcenie. Walcząc pod godłem Orła Białego został aresztowany a następnie zwolniony w Lwowie. Tam zatrudnił się w aptece P. Mikolascha. Miał dobre relacje z właścicielem, który dzięki wstawiennictwu wstawił się za niego umożliwiając mu tym studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku farmaceutycznym. Rok 1852 to wyjazd do Wiednia w celu uzyskania tytuł magistra farmacji. W tym też to roku po raz pierwszy przeprowadził destylację ropy naftowej, czego skutkiem było wydzielenie się nafty. Mając paliwo Ignacy postanowił skonstruować lampę naftową, co udało mu się rok później. Małą ilość funduszy zniszczył plany rozpowszechnienie wynalazku poza Galicję. Równorzędnie z Łukasiewiczem destylacje ropy przeprowadził Abraham Gesner, jednak to Polak był niekwestionowanym przez nikogo konstruktorem lampy naftowej.

Lampa naftowa

Fri, 16 Oct 2009 01:32:31 +0000

Lampa naftowa była znacznie bardziej wydajna niż zwykłe świece co jest bardzo zrozumiałe ze względu na mniejszy koszty eksploatacji od oświetlenia gazowego czy olejowego. Bezpośrednia przyczyną powstania przemysłu naftowego było oczywiście samo otrzymanie nafty, ale także wynalezienie lamp, która z niej korzystała oświetlając domostwo oraz ulice i place miejsce. W przygotowaniach nad prototypem lampy pomagał mu blacharz Adam Bratkowski, gdyż Ignacy umiał zrobić mechanizm, znał podstawę działania lampy jednak nie potrafił samego przygotować ładnej lampy, nadającej się do postawienia na ulicach. Jednak i pomoc specjalisty nie wiele pomogła, gdyż pierwsze próby był fatalne. Jakość światła wydawanego przez lampę wynosiło między 10, a 15% tego co dawała zwykłą świeca. To było zbyt mało. Kolejne modele był znacznie lepsze i swoje debiuty miała w lwowskich szpitalach. Powszechnie używane lampy pojawiły się w pierwszej połowie XIX wieku. Od drugiej połowy tego stulecia stały się najpopularniejszym sposobem oświetlania ulic i mieszkań.

Mariusz Łukasiewicz

Fri, 10 Jul 2009 18:43:21 +0000

Mariusz Łukasiewicz (urodzony 25 września 1960, zmarł 26 kwietnia 2004) był biznesmenem mieszkającym we Wrocławiu. Podczas swojej kariery zawodowej udało mu się z powodzeniem założyć firmę sprzedaży ratalnej – Lukas. Oprócz tego do tego sukcesów jest założenie Lukas Banku, a także Eurobanku. Dzięki swoim sukcesom zarobił bardzo dużą ilość pieniędzy, dzięki czemu stał się jednym z najbogatszych Polaków. Na jego cześć przyznawane jest stypendium. Jako uczeń bardzo chciał zostać fizykiem jądrowym tuz po tym jak skończył technikum elektroniczne. Jego marzeniem byłą praca w organizacja NASA zajmującej się lotami w kosmos. Jego plany spaliły na panewce i niestety musiał zmienić swoje plany na dalsze życie. Skutkiem tego były studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, które bez problemów ukończył z bardzo wysokimi ocenami. Swoje akcje w Lukas S.A. sprzedał francuskiemu bankowi Crédit Agricole na początku roku 2002, a rok później został pomysłodawcą Eurobanku S.A. Gdy zmarł jego firmę przyjął brak Sławomir, które wkrótce sprzedał ją konsorcjum finansowym – Société Générale.