Antoni Łukasiewicz

Posted on paź 09, 2010 under Ignacy Łukasiewicz, Łukasiewicz | No Comment

Antoni Łukasiewicz to polskie zawodnik grający z piłkę nożną na pozycji obrońcy. Mierzący 188 centymetrów wzrostu Antoni waży 80 kilogramów. Urodzony 26 czerwca 1983 roku w Warszawie. Jego obecnym klubem jest Śląsk Wrocław gdzie w sezonie 2008-2009, a dokładniej 12 grudnia w meczu przeciwko jego macierzystym klubie – Polonia Warszawa strzelił jedną, jedyną w swojej karierze bramkę, która ostatecznie przesadziła o wygranej Śląska. Swój debiutancki mecz rozegrał we wrześniu 2002 roku właśnie w barwach Polonii Warszawy, której jest wychowankiem. Ich przeciwnikiem był wówczas Ruch Chorzów. W reprezentacji Polski zadebiutował 14 grudnia 2008, która wtedy dowodzona była przez Leo Beenhakkera, którego po latach porażek zastąpił Franciszek Smuda. Grzegorz Krychowiak zmienił wtedy Łukasiewicza po 56 minutach meczu z reprezentacją Serbii. Wieloletni kapitan młodzieżowej reprezentacji Polski szkolił zawodników od 15 do 21 lat. Występował także na mistrzostwach Europy w Izraelu w 1999 roku, gdzie zawodnicy grający musieli mieć poniżej 16 lat.

Małgorzata Łukasiewicz

Posted on lut 11, 2010 under Ignacy Łukasiewicz | No Comment

Małgorzata Łukasiewicz ( urodzony 21 maja 1948 r. w Warszawie) nasi pseudonim „Magdalena Górka”. Jest krytykiem literackim, a także tłumaczem literatury pięknej. Za swoje działania otrzymała kilka nagród: nagrodę Pro Helvetia (Szwajcaria) w 1989 roku, nagrodę fundacji Boscha (RFN) w roku 1991 oraz nagrodę PEN Clubu za twórczość przekładową otrzymaną w 1993 roku. Przełożyła takie utwory jak: Georg Simmel, Socjologia (1975), Hans-Georg Gadamer, Rozum-słowo-dzieje (1979), Jürgen Habermas, Teoria i praktyka (1979), Robert Walser, Rodzeństwo Tonner (1984), Heinrich Böll, Opiekuńcze oblężenie (1986), Hermann Hesse, Siddhartha (1988), Hermann Hesse, W słońcu dawnych dni (1988), Ferdinand Tönnies, Wspólnota i stowarzyszenie (1988), Richard Wagner, Pierścień Nibelungów (1988-1989), Robert Walser, Jakub von Gunten (1988), Patrick Süskind, Pachnidło (1990; liczne wznowienia), Robert Walser, Przechadzka (1990), Theodor W. Adorno i Max Horkheimer, Dialektyka oświecenia (1995), W.G. Sebald, Czuję. Zawrót głowy (1998), Theodor W. Adorno, Minima Moralia (1999), Jürgen Habermas, Filozoficzny dyskurs nowoczesności, Hermann Hesse, Tomasz Mann, Korespondencja, Fryderyk Nietzsche, Radosna wiedza (2008). Sama napisała między innymi Robert Walser oraz Rubrykę pod różą.

Lampa naftowa

Posted on paź 16, 2009 under Ignacy Łukasiewicz, Łukasiewicz | No Comment

Lampa naftowa była znacznie bardziej wydajna niż zwykłe świece co jest bardzo zrozumiałe ze względu na mniejszy koszty eksploatacji od oświetlenia gazowego czy olejowego. Bezpośrednia przyczyną powstania przemysłu naftowego było oczywiście samo otrzymanie nafty, ale także wynalezienie lamp, która z niej korzystała oświetlając domostwo oraz ulice i place miejsce. W przygotowaniach nad prototypem lampy pomagał mu blacharz Adam Bratkowski, gdyż Ignacy umiał zrobić mechanizm, znał podstawę działania lampy jednak nie potrafił samego przygotować ładnej lampy, nadającej się do postawienia na ulicach. Jednak i pomoc specjalisty nie wiele pomogła, gdyż pierwsze próby był fatalne. Jakość światła wydawanego przez lampę wynosiło między 10, a 15% tego co dawała zwykłą świeca. To było zbyt mało. Kolejne modele był znacznie lepsze i swoje debiuty miała w lwowskich szpitalach. Powszechnie używane lampy pojawiły się w pierwszej połowie XIX wieku. Od drugiej połowy tego stulecia stały się najpopularniejszym sposobem oświetlania ulic i mieszkań.